Terwijl de maandag tijdtechnisch al was begonnen (het was inmiddels na twaalven 's nachts geworden) kregen we aan het thuisfront weer een telefonisch verslag van de gebeurtenissen tot zover. Na even gegoogeld te hebben op de adresspecificaties van de Nederlandse ambassade in Budapest en die gegevens per SMS te hebben doorgezonden aan de GSM-telefoon, die standby staat) zetten de gedupeerde reizigers de reis voort in de richting van Hongarije en met name de hoofdstad Budapest. In de filialen van een wereldbekende hamburgerketen, waar ze, behalve heerlijke ontbijtjes ook o.m. de BigMac's verkopen, is meestal ook draadloos internet beschikbaar. Dat is vooral handig om even te chatten en te mailen met het thuisfront en/of naar officiële instanties. De reizigers besloten het erop te wagen en door te rijden naar de Hongaars-Roemeense grens omdat, zo werd gedacht, er toch bijna nooit op identiteitspapieren werd gecontroleerd aan de grens. Zo gezegd, zo gedaan, alleen de verwachting werd geen bewaarheid. De familie Reiziger werd geweigerd aan de grens en kreeg het dringende advies terug te rijden naar Budapest en zich te voorzien van noodpaspoorten, af te geven door de Nederlandse ambassade. Dat betekende een min of meer gedwongen retourrit van ongeveer 600 km. Maar de moeite werd beloond. Na een extra dagje Budapest werden zij voorzien van nieuwe, tijdelijke reisbescheiden en na een heerlijk diner te hebben genoten bij hetzelfde hamburgerrestaurant, zetten zij nogmaals koers richting Roemeense camping. Naar verwachting zullen zij daar midden in de nacht arriveren. Alleen moet nog even gezocht worden naar het telefoonnummer van de camping, want na aankomst eindelijk te kunnen slapen in de eigen caravan, in plaats van hangend te slapen in een autostoel, lijkt een ultiem vakantiegeluk te gaan worden. Update 00.01 uur: SMS ontvangen met de volgende tekst: Geen bier op het terras maar een wijntje voor onze eigen sleurhut!
0 reacties:
Een reactie plaatsen