Overal zijn de gevolgen merkbaar van de financiële en economische crisis die op dit moment zijn sporen in de samenleving nalaat. Steeds meer mensen raken in de financiële problemen door diverse oorzaken. Uitkeringen worden moeizamer toegekend, het wordt mensen steeds moeilijker gemaakt een bestaansminimum te handhaven. Velen zijn groot geworden met een "het-kan-niet-op"-mentaliteit en nu de economie wat tegen zit, vallen mensen in een put van zowat onbetaalbare schulden. Dat betekent voor velen dat zij drie jaren lang belanden in een schuldsanering. Wat dat voor je zelfrespect betekent.....dat wil je eigenlijk niet weten. Leven van een minimumgeldje per maand, zeg maar zo'n veertig euro per week om van te eten en je te kleden. Een regelrechte uitdaging. Vandaag hoorden we vertellen dat de Stichting Voedselbanken Nederland ook strengere normen gaat hanteren bij het toekennen van een wekelijks voedselpakket. Want er komen steeds meer mensen die ondersteuning nodig hebben en het aantal voedselpakketten per week (nu ongeveer 2800 in de regio Rotterdam) kan door gebrek aan goede gevers (vanwege de crisis) niet veel verder meer groeien. Wat is echte armoede dan toch een groot probleem als je ook nog wat kinderen moet groot brengen. Soms ontstaan dan Engelse toestanden zoals in verschillende wijken van Londen. Hopelijk gebeurt dat hier niet. Maar in wat pessimistische buien denk je wel eens: wanneer gaat het hier gebeuren? Met geweld proletarisch winkelen? Want jij wilt toch ook wat al die anderen al lang hebben? Discussiëren over oorzaken en gevolgen heeft weinig zin. Help de mensen die het nodig hebben. Is dat ook niet een Bijbelse opdracht?
0 reacties:
Een reactie plaatsen